Door: Jochum Douwenga, in: De geschiedenis van de Douwenga’s
Zoals dat het geval was in die tijden, was het de vanzelfsprekendheid zelve dat mijn vader in de voetsporen van zijn vader zou treden. En tot zijn twaalfde nam Douwe, zoals mijn vader zaliger heette, alle kennis die het dropmaken tot een kunst verhief gretig in zich op. Lieuwe J. Douwenga liet geen kans voorbij gaan om zijn enige zoon alles bij te brengen wat hij had geleerd. Maar, je ziet het vaker bij kinderen van een succesvolle vader, er begonnen andere soorten van levensstijlen te lonken. Met name op momenten dat Douwe weer eens niet met zijn vriendjes buiten mocht spelen voordat hij de chemische structuur van arabische gom had doorgrond, begon mijn vader een weerzin voor drop in het algemeen en dropmaken in het bijzonder te ontwikkelen.
