Door: Jochum Douwenga, in: Het verhaal achter het dropje
DE BARRE WINTER van 1952. Mijn neef Sietse woonde aan een zandweg in de gemeente Smallingerland die nodig eens verhard moest worden (de zandweg, niet de gemeente). Wegens geldgebrek gebeurde dat echter maar niet, terwijl de werkzoekende jeugd van Smallingerland maar wat graag de handen uit de mouwen gestoken had. Op een dag in januari hadden ze dusdanig de buik vol van het thuis zitten, dat ze besloten op eigen initiatief de zandweg te verharden. De eerste omgekeerde staking van ons land was een feit. Omdat mijn neef ‘moeilijke knieën’ had en hij toch zijn steentje wilde bijdragen, vroeg hij of ik geen dropje kon bedenken dat “die jongens een steuntje in de rug geeft.”
